Nasz założyciel św. Franciszek z Asyżu i Jego pierwsi Bracia wędrowali pieszo głosząc Ewangelię Chrystusa i jako ubodzy prosili o chleb. Ludzie zamożni dzielili się z nimi swoimi dobrami. Z czasem nawet zaczęli budować dla nich domy – klasztory i zapewniać im byt, troszcząc się o materialne zabezpieczenie klasztorów. Tych darczyńców zaczęto z czasem nazywać DOBRODZIEJAMI ZAKONU.

Dziś dobrodzieje zakonu czy klasztoru to nie tylko zmarli już fundatorzy, ale wszyscy Ci, którzy wspierają braci swoimi modlitwami i ofiarami w różnej formie.

Bracia Kapucyni codziennie modlą się za swych Dobrodziejów podczas wspólnej modlitwy południowej. Każdy kapłan odprawia w ciągu miesiąca jedną Msze Święte za Dobrodziejów, prosząc aby zmarłych Bóg przyjął do swej chwały w Niebie, a żywym błogosławił.

Tak więc dobrodziejem uczestniczącym w dobrach duchowych Zakonu Kapucynów (codzienna modlitwa braci i Eucharystia) może zostać każdy kto w jakikolwiek sposób duchowy lub materialny darzy dobrem klasztor, kościół, wspólnotę braci lub pojedynczych braci.